×
نام و نام خانوادگی
بازخوانی ...
تاریخ : 1390/11/15
استاندارد هسته دوبلين

استاندارد هسته دوبلين از سال 1990 مطرح شد و تا كنون اين استاندارد در تعداد بيشماری از سازمان‌ها مورد استفاده قرار گرفته است و با گذشت زمان مراحل مختلف بهبود، تكامل و بالا رفتن كارآرای آن تجربه شده است. اين استاندارد بيشتر به منظور ذخيره و بازيابی فراداده‌های توصيفی اشيای ديجيتال استفاده می‌شود. عناصر فراداده‌ای اين استاندارد دارای دو سطح ساده و ويژه است كه خلاصه آن را در زير می‌آيد.

نام عنصر شرح عنصر
عنوان Title نامی كه به منبع اختصاص می‌يابد و منبع رسما به وسيله آن شناخته می‌شود.
پديدآوردنده Creator  موجوديتی كه مسئوليت اصلی خلق محتوای منبع را بر عهده دارد. مانند شخص (حقيقی)، يك سازمان، يا يك موسسه. معمولا نام پديدآورنده برای نشان دادن موجوديت به كار می‌رود.
موضوع Subject  موضوع محتوای منبع كه معمولا از طريق كليدواژه‌ها، عبارات كليدی، يا نشانه‌های رده بندی -كه موضوع محتوای منبع را توصيف می‌كنند- بيان می‌شود. بهترين روش،‌ انتخاب مقدار يك عنصر از واژگان‌های يا طرح‌هاي رده‌بندی رسمی است.
توصيف Description  شرح محتوای منبع كه معمولا شامل مواردی چون چكیده، فهرست مطالب، ارجاع به بازنمودن گرافيكی محتوا و يا شرحی آزاد از محتوا است.
ناشر Publisher  موجوديتی كه مسئوليت دسترس‌پذير كردن منبع را بر عهده دارد. مانند يك شخص (حقيقی)، يك سازمان، يا يك موسسه. معمولا نام ناشر برای نشان دادن موجوديت به كار می‌رود.
همكار Contributor  موجوديتی كه در خلق محتوای منبع مشاركت دارد. مانند يك شخص (حقيقی)، يك سازمان، يا يك موسسه. معمولا نام همكار برای نشان دادن موجوديت به كار می‌رود.
تاريخ Date  تاريخ مرتبط با يك رخداد در چرخه زندگی منبع، مانند تاريخ مرتبط با ايجاد يا دسترس‌پذيری منبع است. بهترين روش برای  كدگذاری مقدار عنصر تاريخ در پروفايل ISO 8601 است و از اين شكل پيروی می‌كند: روز- ماه- سال
نوع منبع Type  ماهيت يا گونه محتواي منبع، شامل طبقه‌هاي عمومی، كاركردها، گونه‌ها يا سطوح تراكم محتوا. بهترين روش، انتخاب مقدار يك عنصر از يك واژگان كنترل شده مانند: DCMIType‌ است. برای توصيف شكل فيزيكی يا ديجيتالی منبع از عناصر قالب استفاده كنيد.
قالب Format  شكل فيزيكی يا ديجيتالی منبع كه معمولا شامل نوع رسانه يا ابعاد (اندازه و ماندگاری) منبع است. عنصر قالب می‌تواند برای تعيين نرم افزار، سخت افزار و يا تجهيزات مورد نياز برای نمايش يا بهره‌وری از منبع استفاده شود.
مخاطب Audience  طبقه‌ای از يك موجوديت كه منبع براي او تهيه شده يا مفيد است. اين طبقه ممكن است به وسيله پديدآورنده، ناشر يا شخص سومی (ديگری) تعيين شود.
منشا (ريشه) Provenance  شرح هر تغييری در مالكيت و نگهداری منبع پس از ايجاد آن برای صحت و اعتبار، يكپارچگی و تفسير منبع مهم قلمداد می‌شود. اين شرح شامل توصيفی است از هر تغييری كه پی در پی در مالكيت منبع به وجود می‌آيد. 
مالك حقوق Rightsholder  شخص يا سازمانی كه حقوق منبع را مالكيت يا مديريت می‌كند. بهترين روش توصيه شده برای نشان دادن موجوديت (شخص يا سازمان)،‌استفاده از شناسگر متحد الشكل منبع (URI) يا نام مالك حقوقی است.
شيوه آموزش Instructional Method  فرايندی كه برای توليد دانش صورت می‌گيرد،‌ يا گرايش‌ها و مهارت‌هايی كه منبع به منظور پشتيبانی آن‌ها اختصاص يافته است؛ شامل: روش‌هاي ارائه مطالب آموزشی يا هدايت فعاليت‌های مرتبط مانند الگوهای تعامل يادگيرنده با يادگيرنده و يادگيرنده با آموزنده، و مكانيزم‌هايی برای سنجش سطوح يادگيری افراد يا گروه‌ها، از برنامه‌ريزی و پياده سازی تا ارزيابی و بازخورد را دربر می‌گيرد.
شيوه گسترش (افزودن) Accual method روش افزوده شدن آثار به يك مجموعه. بهترين روش توصيه شده، استفاده از يك مقدار از يك واژگان كنترل شده است.
تناوب گسترش (افزودن) Accrual periodicity  بسامد افزوده شدن آثار به يك مجموعه، بهترين روش توصيه شده، استفاده از يك مقدار از يك واژگان كنترل شده است.
خط مشی گسترش (مجموعه سازی) Accrual Policy  خط مشی افزوده شدن آثار به يك مجموعه (خط مشی مجموعه سازی). بهترين روش توصيه شده، استفاده از يك مقدار از يك واژگان كنترل شده است.
شناسه گر Identifier  ارجاعی روشن به منبع دريافتی مشخص. بهترين روش برای شناسايی منبع يك رشته حرفی (يا ديجيتالی) مطابق با يك نظام شناسايی رسمی است. مانند شناسگر متحد الشكل منبع (URL) شامل: مكان ياب متحد الشكل منبع (URL)، شناسگر شیء ديجيتالی(DOI) و شماره استاندارد بين المللی كتاب (ISBN)
زبان Language  زبان محتواي فكری منبع،‌بهترين روش برای ارائه مقدارهای عنصر زبان استفاده از RFC 3066، مطابق با ISO 639، برچسب‌های زبانی دو و سه حرفی  -با برچسب‌های فرعی اختياری- برای كد زبان است. مثل en يا eng برای انگليسی
ارتباط Relation  ارجاع به يك منبع مرتبط (با منبع). بهترين روش، ارجاع به منبع (ماخذ) به وسيله يك رشته حرفی (يا ديجيتالی) يا شماره مطابق با يك نظام شناسايی رسمی است.
منبع اصلی Source  ارجاع به منبعی (ماخذی) كه منبع حاضر از كل يا بخشی از آن مشتق شده است. بهترين روش، ارجاع به منبع (ماخذ) به وسيله يك رشته حرفی [يا ديجيتالی] يا شماره مطابق با يك نظام شناسايی رسمی است.
پوشش Coverage  حوزه يا دامنه محتوای منبع، شامل موقعيت مكانی و فضايی (نام مكان يا مختصات جغرافيايی)، دوره زمانی (نشانه دوره، تاريخ، يا دامنه زمانی)، يا حوزه قضايی (نظير يك موجوديت اداری مشخص) است. بهترين روش، انتخاب مقدار يك عنصر از يك واژگان كنترل شده است. 
حقوق Rights  اطلاعات مربوط به حقوق منبع. عنصر حقوق، معمولا شامل شرح مديريت حقوقی، يا ارجاع به موسسه‌ای است كه اين اطلاعات را فراهم می‌كند. اين اطلاعات شامل حقوق مالكیت معنوی (IPR)، حق چاپ و نشر و ساير حقوق مالكيت است. در صورت عدم وجود اين اطلاعات، حدسيات و فرضيات نمی‌تواند مورد استفاده قرار گيرد.
نوشته شده توسط : - پوررمضانی

تست